سخن گفتن از سايت و نشريه صحبت نو و بررسي عملكرد دو سال اخير آن، در چارچوب محدويت اعمال شده از سوي سردبير- از لحاظ تعداد كلمات- عملاً غير ممكن است. به هر حال اگر بخواهيم عملكرد صحبت نو را مورد نقد قرار دهيم، براي رسيدن به يك قضاوت منصفانه و واقع بينانه، بايد عوامل گوناگوني را مد نظر قرار دهيم. عواملي مانند زمينه هاي اجتماعي شكل گيري اين پديده رسانه اي، انتظارات جامعه، نهاد هاي تأثير گزار بر عملكرد آن، امكانات در دسترس آن و رسالتي كه سياستگذاران آن براي صحبت نو متصور هستند. اين مورد آخر نياز به توضيح بيشتري دارد.

واقعيت اين است كه صحبت نو، عملاً نشان داده است كه قصد ندارد در چارچوب رسالت هاي يك رسانه محلي به مفهوم متداول آن، محدود باشد. يعني نمي خواهد صرفاً نقشي در حد ايجاد پل ارتباطي بدنه جامعه با نهاد هاي قدرت داشته باشد بلكه رابطه تنگاتنگ آن با تشكل لارستان بيدار و نيز نقش آفريني آن در ماجراي تقسيمات كشوري و نيز تحليل هاي منتشر شده در نشريه صحبت نو، نشان مي دهد كه اين گروه رسانه اي نقشي به مراتب فراتر از بسياري رسانه هاي محلي ديگر براي خود متصور است. اين تصور، در شرايطي مي تواند يك خطر بالقوه براي ادامه ي كار آن باشد و آن در صورتي است كه اين گروه رسانه اي يا مخاطبان آن درباره ميزان قدرت تأثير گزاري آن بر تحولات منطقه اي و فرا منطقه اي دچار بزرگ نمايي و يا خوش بيني شوند كه در صورت عدم برآورده شدن اين توقعات، باعث دلزدگي و نااميدي از عملكرد آن شود.

به هر حال با توجه به موارد مطرح شده، مي توان گفت كه بر خلاف بسياري رسانه هاي محلي، عملكرد صحبت نو از جنبه هاي گوناگوني قابل نقد و بررسي است. مي توان درباره نقش آن در ايجاد همگرايي منطقه اي سخن گفت يا در مورد رابطه آن با نهاد هاي قدرت و موارد متعدد ديگر. اما در اين مجال اندك مي خواهم به رابطه ي صحبت نو با يك خصيصه يا بهتر است بگويم يك عارضه فرهنگي اكثريت مردم منطقه، اشاره كنم. و آن وي‍ژگي چيزي نيست جز قناعت پيشگي. از ديد نگارنده، اكثريت مردم منطقه ما با وجود ادعا ها و آرزوهاي بزرگ خود- كه گويا به كمتر از استان شدن رضايت نمي دهند!- به كمترين ها براي شهر و ديار خود راضي هستند و نسبت به شهرستان هاي همجوار، توجه كمتري نسبت به پيرامون خود و موارد مرتبط با پيشرفت خود دارند.

البته اين روحيه قناعت پيشگي كه بسياري آن را يكي از وجوه بارز فرهنگ مردمان ما مي دانند، و از ديد برخي افراد، در بُعد شخصي ويژگي مثبتي قلمداد مي شود، از منظر اجتماعي براي مردمي كه آرزو هاي بزرگي براي منطقه خود در سر دارند، يك عامل بازدارنده پيشرفت منطقه محسوب مي شود. در چنين شرايطي، صحبت نو با بيان هدفمند مطالبات مختلف در زمينه هاي عمراني، بهداشت و درمان،اقتصادي، سياسي و... نقش مهمي در بالا بردن سطح مطالبات و افزايش توقعات مردم اين منطقه داشته است. در واقع با وجود انتقاد هاي مطرح شده مبني بر اين كه صحبت نو، موارد متعددي را مطرح مي كند كه قادر به پيگيري آنها نيست، مي توان گفت همين بيان مطالبات در سرزمين قناعت پيشگان، خود اقدام ارزنده اي است كه شايسته قدرداني است.